[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 14، شماره 1 - ( پاییز و زمستان 1397 ) ::
جلد 14 شماره 1 صفحات 77-83 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی نحوه آموزش و ارزشیابی واحد های عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران
دکتر ابراهیم نجفپور، دکتر بهمن سراج، دکتر سارا قدیمی، دکتر توحید مهدی لو
چکیده:   (279 مشاهده)
زمینه و هدف: آموزش بالینی در دندانپزشکی به علت حجم بالای واحدهای عملی و ابعاد یادگیری مهارتی گسترده آن نیاز به توجه خاصی دارد. پژوهش حاضر با هدف  بررسی نحوه آموزش و ارزشیابی واحد های عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان از دیدگاه دانشجویان بخش در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران انجام شد. 
 نفر از دانشجویان دوره 641  تحلیلی – مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی توصیفی که واحدهای بالینی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان را در بخش ، عمومی دندانپزشکی کودکان دانشگاه علوم پزشکی تهران گذرانده بودند؛ شرکت داشتند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته که روایی و پایایی آن مورد بررسی قرار گرفت؛ استفاده شد. برای آنالیز توصیفی داده ها، ازآماره های توصیفی و برای  جنس ، آنالیز تحلیلی داده ها برای بررسی تفاوت نظر دانشجویان بر اساس سال تحصیلی  . استفاده شد SPSS 22.0 و سن از مدل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزارهای
  درصد دانشجویان با نحوه ارزیابی مناسب دانشجویان 83 یافته ها: در این مطالعه تنها  درصد از دانشجویان میزان تجهیزات 83 در انتهای بخش مخالف داشت. تنها حدود فیزیکی و وسایل و مواد مورد نیاز دانشجو در بخش و لابراتوآر را مناسب ندانستند. در مورد اکثر مهارت ها، دانشجویان از بخش کودکان راضی بوده و قادر به انجام بیشتر مهارت ها به تنهایی بودند. بیشترین مشکل دانشجویان در رابطه با مهارت فضانگهدار (ثابت و متحرک) گزارش شد. سن و جنس دو عامل تاثیر گذار بر نظرات دانشجویان در برخی از موارد مورد سوال بود اما سال تحصیلی به دانشگاه بیشترین عامل تاثیرگذار بر میزان عدم امتناع از انجام مهارتهای مورد نیاز دندانپزشکی در بخش کودکان بود. 
نتیجه گیری: دانشجویان در مورد نحوه آموزش واحدهای عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان در مورد اکثر مهارت ها، از آموزش بخش کودکان راضی بوده و  ، قادر به انجام بیشتر مهارت ها به تنهایی بودند. در مورد مهارتهایی مانند فضانگهدار تهیه بسته های آموزشی می تواند باعث بهبود این مهارت ها گردد. 
  کودکان ، کلمات کلیدی: آموزش، ارزشیابی، دندانپزشکی
 
 1 ابراهیم نجف پور 2 بهمن سراج *3 سارا قدیمی  4 توحید مهدیلو    .استادیار گروه دندانپزشکی 1  ، کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز  2 .دانشیار گروه دندانپزشکی  ، کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران   . دانشیار گروه دندانپزشکی 3 ، کودکان، دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران    .دندانپزشک 4
 
نویسنده مسئول: سارا قدیمی 
 
sghadimi@tums.ac.ir   1 تاریخ دریافت: 1/2/9 7 1 تاریخ پذیرش: 3/6/97 
واژه‌های کلیدی: آموزش، ارزشیابی، دندانپزشکی، کودکان
متن کامل [PDF 1061 kb]   (55 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۷/۱۲/۱۱ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۱۱ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۱۱
Evaluation of clinical education and examination of preclinical and clinical courses of pediatric dentistry from the viewpoint of the students of Tehran University of Medical Sciences
 Original Article
                                                                                                                                                                                                               
Abstract        
 
Najafpour E1
Seraj B2
 Ghadimi S3*
Mahdilo T4
 
1. Assistant professor Department of Pediatric dentistry, Faculty of Dentistry, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.
 
2. Associate professor Department of Pediatric dentistry, Faculty of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
 
3. Associate professor Department of Pediatric dentistry, Faculty of Dentistry,Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
 
4. Dentist 
 
Corresponding Author:       sghadimi@tums.ac.ir
 
 
Background: Clinical training in dentistry requires special attention due to the large volume of practical units and the extent of its extensive clinical skills. The purpose of this study was to evaluate clinical education and examination of preclinical and clinical units of pediatric dentistry from the viewpoint of the students of Tehran University of Medical Sciences.
Materials and methods: In this cross- sectional descriptive-analytic study, 146 students were participated, who had passed the preclinical and clinical units of pediatric dentistry at the department of pediatric dentistry of the Tehran University of Medical Sciences. To collect data, a self-constructed questionnaire was used which its validity and reliability were assessed. To analyze data from questionnaires; for quantitative data descriptive statistics were used. To analyze the data according to different student's opinion on the basis of age, gender and educational level; multiple regression model in SPSS 22 software were used.
Results: Appropriate assessment at the end of the ward had was only 38 percent opposed. Only about 30 percent of students did not satisfy about the physical equipment and materials in the laboratory and ward. For most skills, the students were satisfied and be able to do most skills alone. Most problem of the students was regarding spacemaintainer (fixed and removable). Age and sex are two factors influencing the opinions of students in some of the cases but year of university entrance was most affecting factors on the lack of refusing to perform the skills in pediatric dentistry department.
Conclusion: Students were satisfied with clinical education and examination of preclinical and clinical courses of pediatric dentistry for most skills. About spacemaintainer; Educational packages can be useful for students’ skill improvement.
Keywords: Education, evaluation, dentistry, pediatric
 
 

بررسی نحوه آموزش و ارزشیابی واحد های عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران                                                         تحقیقی                             
چکیده                                                                                                                                                                                                     
 
زمینه و هدف: آموزش بالینی در دندانپزشکی به علت حجم بالای واحدهای عملی و ابعاد یادگیری مهارتی گسترده آن نیاز به توجه خاصی دارد. پژوهش حاضر با هدف  بررسی نحوه آموزش و ارزشیابی واحد های عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان از دیدگاه دانشجویان بخش در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی توصیفی – تحلیلی 146 نفر از دانشجویان دوره عمومی، که واحدهای بالینی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان را در بخش دندانپزشکی کودکان دانشگاه علوم پزشکی تهران گذرانده بودند؛ شرکت داشتند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته که روایی و پایایی آن مورد بررسی قرار گرفت؛ استفاده شد. برای آنالیز توصیفی داده ها، ازآماره های توصیفی و برای آنالیز تحلیلی داده ها برای بررسی تفاوت نظر دانشجویان بر اساس سال تحصیلی، جنس و سن از مدل رگرسیون چندگانه با استفاده از نرم افزارهای SPSS 22.0 استفاده شد.
یافته ها: در این مطالعه تنها 38 درصد دانشجویان با نحوه ارزیابی مناسب دانشجویان در انتهای بخش مخالف داشت. تنها حدود 30 درصد از دانشجویان میزان تجهیزات فیزیکی و وسایل و مواد مورد نیاز دانشجو در بخش و لابراتوآر را مناسب ندانستند. در مورد اکثر مهارت ها، دانشجویان از بخش کودکان راضی بوده و قادر به انجام بیشتر مهارت ها به تنهایی بودند. بیشترین مشکل دانشجویان در رابطه با مهارت فضانگهدار (ثابت و متحرک) گزارش شد. سن و جنس دو عامل تاثیر گذار بر نظرات دانشجویان در برخی از موارد مورد سوال بود اما سال تحصیلی به دانشگاه بیشترین عامل تاثیرگذار بر میزان عدم امتناع از انجام مهارتهای مورد نیاز دندانپزشکی در بخش کودکان بود.
نتیجه گیری: دانشجویان در مورد نحوه آموزش واحدهای عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان در مورد اکثر مهارت ها، از آموزش بخش کودکان راضی بوده و قادر به انجام بیشتر مهارت ها به تنهایی بودند. در مورد مهارتهایی مانند فضانگهدار، تهیه بسته های آموزشی می تواند باعث بهبود این مهارت ها گردد.
کلمات کلیدی: آموزش، ارزشیابی، دندانپزشکی، کودکان
 
ابراهیم نجف پور1
بهمن سراج2
سارا قدیمی3*
توحید مهدیلو 4
 
 1. استادیار گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز
2. دانشیار گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
3. دانشیار گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
4. دندانپزشک
 
نویسنده مسئول: سارا قدیمی
 
sghadimi@tums.ac.ir
 
تاریخ دریافت: 11/2/97
تاریخ پذیرش: 13/6/97

مقدمه: آموزش بالینی، بخش اساسی و مهم آموزش در علوم پزشکی می باشد که بدون آن تربیت افراد کارآمد و شایسته بسیار مشکل و یا غیر ممکن خواهد شد. آموزش بالینی فرایندی است که در آن دانشجویان با حضور بر بالین بیمار و به صورت تدریجی به کسب مهارت پرداخته و با استفاده از تجربیات استدلال های منطقی کسب شده برای حل مشکلات بیمار آماده می شوند که خود تحت تأثیر عوامل و متغیرهای متعددی قرار دارد (1).               طی سال های اخیر، مسئله آموزش بالینی مورد توجه زیادی بوده و مطالعات متعددی نیز در این زمینه انجام گرفته است تا شاید برخی فاکتورهای مؤثر در یادگیری دانشجویان در محیط بالینی مشخص شود. در این راستا، دیدگاه گروه های مختلف آموزشی شامل دانشجویان، مربیان و کارکنان بیمارستان از اهمیت ویژه ای برخوردار است (2). لازم به ذکر است که کیفیت آموزش زمانی قابل بررسی است که دیدگاه مخاطبان نیز ارزیابی گردد و بر پایه آن نارسایی های موجود از میان برود تا بتوان دندانپزشکانی را آموزش داد که در درمان بیماران توانمند باشند (3). آموزش بالینی در رشته دندانپزشکی به علت حجم زیاد واحد های عملی و ابعاد یادگیری مهارتی گسترده آن نیاز به توجه خاصی دارد. ارتقای کیفیت آموزش بالینی مستلزم بررسی مستمر وضعیت موجود عرصه های آموزش بالینی، شناخت نقاط قوت و اصلاح نقاط ضعف است. آموزش بالینی باید به گونه ای باشد که امکان انجام تمرینات بالینی با دقت و وسواس خاص تهیه و تنظیم شده و در محیط واقعی روی بیمار انجام گیرد (4). همچنین ارزشیابی فرآیند یاددهی و یادگیری به دلیل نقش آن در تربیت نیروی انسانی دارای تبحر و صلاحیت، مورد تاکید است و همواره جزء مهمی از جریان آموزش بوده است (5). در صورتی که نتایج ارزشیابی مطلوب نباشد به همان اندازه که میتواند نمایانگر فعالیت ناکافی دانشجو باشد ممکن است معلول ارزشیابی نامطلوب باشد.                 از آنجا که مربیان بالینی دانشجویان بطور ملموسی با مسائل و  مشکلات بالینی در تماس هستند ارزیابی عرصه های آموزش و ارزشیابی بالینی از دیدگاه آنان کمک مؤثری بر شناسایی عوامل منفی یا باز دارنده آموزش و ارزشیابی (مشکلات آموزشی) به حساب می آیند (6و7).        از طرفی اکثر محققین شواهد و دلایل زیادی مبنی بر صحت و اعتبار نظرات دانشجو در مورد اساتید و کیفیت عملکرد آموزشی آنان ارایه داده اند. به همین دلیل یکی از
توصیه های مهم کنفرانس پیشرفت های آموزشی در ادینبورگ، مشارکت دادن دانشجویان درهمه سطوح آموزشی است (8). اکثرمطالعات انجام شده در مورد برنامه های آموزشی دندانپزشکی، توسط سازمان های حرفه ای، فارغ التحصیلان، هیأت علمی، مسئولان آموزشی و دندانپزشکان صورت گرفته است ولی مطالعات محدودی بر دیدگاه دانشجویان دندانپزشکی در این مورد متمرکز شده است (9). بهره مندی از نظر دانشجویان به عنوان منبع ارزیابی سیستم آموزشی گزینه مناسب تری به نظر               می رسد؛ چرا که آنها از نزدیک شرایط موجود در بخش را لمس نموده اند و می توانند در مورد مشکلات موجود، نقطه نظرات و راه حل های خود را اعلام نمایند.                          ضمنا دسترسی به دانشجویان جهت ثبت نظرات آنها راحت تر است که منجر به افزایش اعتبار و پایایی نتایج میگردد.                       بنابراین بررسی دیدگاه دانشجویان ،که گروه هدف برنامه های آموزشی هستند، درباره شیوه های آموزش و ارزشیابی بالینی حائز اهمیت است؛ لذا این مطالعه با هدف بررسی نحوه آموزش و ارزشیابی واحد های عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان از دیدگاه دانشجویان بخش در بخش کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران در سال 1395-1396 انجام شد.            
روش بررسی: این مطالعه ی توصیفی-تحلیلی مقطعی در بخش دندانپزشکی کودکان دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شد. گروه هدف عبارت بود از: دانشجویان ورودی سال 89 (سال ششم) که واحدهای بالینی پری کلینیک و کلینیک 1 و 2 دندانپزشکی کودکان را گذرانده بودند و دانشجویان ورودی سال 90 (سال پنجم) که واحدهای بالینی پری کلینیک و کلینیک 1 دندانپزشکی کودکان را گذرانده بودند (در مجوع 168 نفر): در این مطالعه، به منظور گرداوری داده ها، از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. در ابتدا برای طراحی پرسشنامه، بررسی جامعی از مقالات انجام شد. سپس در یک جلسه بارش افکار با حضور تعدادی از متخصصین دندانپزشکی کودکان حیطه های مورد بررسی تعیین و سوالات اولیه طراحی شد. برای بررسی روایی محتوایی، پرسشنامه در اختیار 4 نفر از اساتید بخش کودکان قرار گرفت و طبق نظر آنان در برخی از حیطه ها سوالات اضافی حذف گردید و در برخی از حیطه ها سوالاتی اضافه شد. همچنین متن تعدادی از سوالات نیز دچار تغییر شد. جهت تایید روایی صوری، پرسشنامه در اختیار دو نفر از متخصصین دندانپزشکی کودکان و یک اپیدمیولوژیست قرار گرفت تا مشکلات آن تعیین و برطرف گردد. برای بررسی پایایی پرسشنامه، از 5 نفر از دانشجویان ورودی 88 که بخش کودکان را با دانشجویان ورودی 89 گذرانده بودند، به عنوان گروه pilot استفاده شد. گروه pilot دو بار پرسشنامه را با فاصله زمانی یک هفته پر کردند و ضریب تکرار پذیری برای هر سوال محاسبه ۸/۰ گردید که برای تمامی سوالات پرسشنامه این ضریب بالای بود. پرسشنامه مذکور شامل 3 سوال از مشخصات دموگرافیک افراد مورد مطالعه، 20 سوال در رابطه با کیفیت و کمیت آموزش عملی واحدهای پری کلینیک و کلینیک و با هدف ارزشیابی این بخش از دیدگاه دانشجویان بود که این سوالات در مقیاس لیکرت از کاملا مخالف تا کاملا موافق، بود. در انتهای پرسشنامه سوالاتی در رابطه با نحوه آموزش و توانایی انجام خدمات پری کلینیک و کلینیک در 12 بخش و در مقیاس لیکرت به ترتیب گفته شده قبلی وجود داشت. در قسمت آخر پرسشنامه نیز از دانشجویان خواسته شد، در صورتی که از انجام هر کدام از مهارتهای آموزش داده شده در بخش امتناع خواهند کرد، دلیل                  آنرا ذکر نمایند. در ابتدا کد اخلاق از کمیته اخلاق معاونت
پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران به شمارهIR.TUMS.VCR.REC.1395.1516  دریافت شد. برای انجام مطالعه پس از پایان کلاس نظری دندانپزشکی کودکان، پرسشنامه توسط مجری طرح بین دانشجویان توزیع و به دانشجویان فرصتی جهت تکمیل آن داده شد و پس از آن پرسشنامه ها جمع آوری گردید.           از مجموع 168 پرسشنامه توزیع شده بین دانشجویان، تعداد 146 پرسشنامه تکمیل و به محقق برگردانده شد. تعدادی از دانشجویان از پر کردن پرسشنامه امتناع کردند و برخی پرسشنامه را به محقق برنگرداندند. برای آنالیز داده ها از آماره های توصیفی میانگین و انحراف معیار برای داده های کمی و از فراوانی و فراوانی نسبی برای داده های کیفی استفاده گردید. برای تحلیل تفاوتها، به تعیین تفاوت نحوه آموزش و ارزشیابی انجام شده در واحد های عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان از دیدگاه دانشجویان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران طی سال1395-1396 پرداخته شده است. برای یافته های کیفی از فراوانی و درصد فراوانی نسبی استفاده گردید و یافته های تحلیلی با استفاده از مدل رگرسیون توسط نرم افزار SPSS 22 به دست آمد.    برای تحلیل داده های جمع آوری شده از نرم افزارهای SPSS 22.0 و Microsoft Excel 2010 استفاده شد.
یافته ها: به طور کلی 146 پرسشنامه از دانشجویان سال پنجم (77نفر) و سال ششم (69 نفر) جمع آوری شد. میانگین سن این دانشجویان 0/1±9/23 سال و 7/66 درصد از آنها دختر و 3/33 درصد آنان پسر بودند.         یافته ها و نتایج توصیفی مربوط به دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران سال پنجم و ششم در جداول 1 تا 3  قابل مشاهده است. همانطور که در جدول شماره 1 مشاهده میگردد، دانشجویان با اکثر آیتم های مورد سوال موافق بوده اند. اما آیتم " نحوه ارزیابی دانشجویان در انتها ی دوره، به خوبی مهارتهای بالینی آموخته شده توسط دانشجو را ارزیابی میکرد" بیشترین تعداد مخالف را داشت، همچنین بیشترین مخالفت مربوط به دانشجویان ورودی سال پنجم بود. همانطور که در جدول شماره 2 مشاهده میگردد، دانشجویان با اکثر آیتم های مورد سوال موافقت بیش از 50 درصد داشته اند. تنها آیتمی که زیر 50 درصد بود فضا نگهدار بود که 1/39 درصد موافق بودند. درکل، بین آیتم های مورد بررسی موارد زیر به ترتیب بیشترین تعداد مخالف را داشته اند: 1- نحوه آموزش مهارت فضانگهدار (ثابت و متحرک)               2- نحوه آموزش مهارت کنترل رفتاری                                     3- نحوه آموزش مهارت فلورایدتراپی                            همانطور که در جدول شماره 2 مشاهده میگردد، دانشجویان قادر به انجام موارد سوال شده به تنهایی              بوده اند. (در اکثر موارد بالای 80 درصد). اما در این بین، آیتم های زیر به ترتیب بیشترین تعداد مخالف را داشته اند: 1- توانایی انجام فضانگهدار (ثابت و متحرک) در صورت نیاز و به تنهایی
2- توانایی انجام پالپکتومی در صورت نیاز و به تنهایی همانطور که در جدول شماره 3 مشاهده میگردد، اکثر دانشجویان از انجام مهارت های مورد سوال پرهیز            نکرده اند. اما در این بین دانشجویان از برخی فعالیتها به دلایل مختلفی امتناع نموده اند که این مهارت ها و دلایل عدم انجام آنها به ترتیب از این قرارند:
1- امتناع از انجام فضانگهدار (ثابت و متحرک) که علت اصلی این امتناع عدم آموزش عملی کافی ذکر گردید                  2- امتناع از انجام پالپکتومی که علت اصلی این امتناع عدم آموزش عملی کافی ذکر گردید
3- همچنین 9/9 درصد از دانشجویان نیز به طور کلی به علت بی علاقگی از مهارت کنترل رفتاری امتناع نمودند. سپس به بررسی تفاوت نظر دانشجویان براساس متغیرهای سن، جنس و سال ورود به دانشگاه درباره تمامی مهارت ها و آیتم های پرسشنامه پرداخته شد برای این منظور از مدل رگرسیونی استفاده شد. در رابطه با  سوال" در ابتدای دوره کلینیک اهداف آموزشی بخش به اطلاع من رسید " با افزایش سن میزان مخالفت دانشجویان  افزایش یافت که این ارتباط از نظر آماری معنی دار بود )042/0(P=. در رابطه با " برخورد پرسنل بخش با دانشجویان و میزان همکاری آنان در درمان بیماران مناسب بوده است" با افزایش سن میزان مخالفت دانشجویان با سوال مطرح شده افزایش یافت که این ارتباط از نظر آماری معنی دار بود (020/0P=) همچنین میزان موافقت دانشجویان در رابطه با " انجام کنترل عفونت در بخش به صورت موثر توسط اساتید مورد نظارت واقع میشد" با افزایش سن میزان موافقت دانشجویان کاهش یافت )026/0 (P=و دانشجویان سال ششم نسبت به دانشجویان سال پنجم میزان موافقتشان کمتر بود )012/0(P=. همچنین در رابطه با اینکه " کمیت و کیفیت نمایش های درون بخشی (demonstration) در بخش پری کلینیک مناسب بوده است " میزان موافقت دانشجویان دختر نسبت به پسران بیشتر بود ) 009/0 .(P=در سایر موارد ذکر شده در پرسشنامه میزان موافقت                دانشجویان با سوالات مطرح شده ارتباط معنی داری                    با سن، جنس دانشجویان و سال ورود به دانشگاه            نداشت (05/0P<). بررسی تفاوت نظر دانشجویان بر اساس متغیرهای سن جنس و سال ورود به دانشگاه                 در توانایی به تنهایی انجام دادن سه مهارت:                                         فیشور سیلانت؛PRR (TYPE 1 & 2 & 3)  و ترمیم آمالگام (کلاس 1و2)، میزان موافقت دانشجویان دختر نسبت به پسران  بیشتر بود که این ارتباط از                     نظر آماری معنی دار بود) 05/0P>).

جدول شماره 1:  فروانی مطلق و درصد فراوانی نسبی سطح موافقت دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در رابطه با نحوه آموزش واحدهای عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان از دیدگاه آنها
سوال وضعیت موافقت
فراوانی (درصد)
سال
6 5 فراوانی کل
در ابتدای  دوره پری کلینیک، اهداف آموزشی بخش به اطلاع من رسید. مخالف (5/19%) 15 (0/13%) 9 (2/17%) 26
بی نظر (8/7%) 6 (8/18%) 13 (6/12%) 19
موافق (7/72%) 56 (1/68%) 47 (2/70%) 106
در ابتدای  دوره کلینیک، اهداف آموزشی بخش به اطلاع من رسید. مخالف (3/14%) 11 (6/11%) 8 (2/13%) 20
بی نظر (5/19%) 15 (5/14%) 10 (6/16%) 25
موافق (2/66%) 51 (9/73%) 51 (2/70%) 106
میزان تجهیزات فیزیکی لابراتوار و بخش مناسب بوده است. مخالف (3/27%) 21 (8/34%) 24 (5/30%) 46
بی نظر (8/7%) 6 (6/11%) 8 (9/9%) 15
موافق (9/64%) 50 (6/53%) 37 (6/59%) 90
وسایل و مواد مورد نیاز دانشجو در لابراتوار و بخش  مناسب بوده است. مخالف (2/31%) 24 (9/31%) 22 (1/31%) 47
بی نظر (4/10%) 8 (5/14%) 10 (9/11%) 18
موافق (4/58%) 45 (6/53%) 37 (0/57%) 86
برخورد پرسنل بخش با دانشجویان و میزان همکاری آنان در درمان بیماران مناسب بوده است. مخالف (0/13%) 10 (9/15%) 11 (9/13%) 21
بی نظر (4/10%) 8 (3/4%) 3 (3/7%) 11
موافق (6/76%) 59 (7/79%) 55 (8/78%) 119
نحوه زمان بندی بیماران بخش مناسب بوده است. مخالف (2/18%) 14 (5/14%) 10 (6/16%) 25
بی نظر (0/13%) 10 (9/15%) 11 (9/13%) 21
موافق (8/68%) 53 (6/69%) 48 (5/69%) 105
تخصیص بیماران به دانشجویان دربخش مناسب بوده است. مخالف (6/28%) 22 (4/30%) 21 (1/29%) 44
بی نظر (3/14%) 11 (2/7%) 5 (6/10%) 16
موافق (1/57%) 44 (3/62%) 43 (3/60%) 91
تعداد اساتید حاضر در بخش نسبت به تعداد دانشجویان مناسب بوده است. مخالف (5/19%) 15 (2/7%) 5 (2/13%) 20
بی نظر (1/9%) 7 (0/13%) 9 (6/10%) 16
موافق (4/74%) 55 (7/79%) 55 (2/76%) 115
اساتید بخش به صورت فعال در بخش حضور داشتند و بطور موثر در بروز مشکل راهنمایی می کردند. مخالف (5/15%) 12 (2/7%) 7 (6/12%) 19
بی نظر (0/13%) 10 (0/13%) 2 (9/7%) 12
موافق (4/71%) 55 (8/72%) 60 (5/79%) 120
نحوه انجام مهارت های عملی به دانشجویان توسط اساتید آموزش داده می شد. مخالف (0/13) 10 (2/7%) 5 (9/9%) 15
بی نظر (8/20) 16 (0/13%) 9 (3/17%) 26
موافق (2/66%) 51 (7/79%) 55 (8/72%) 110
اساتید بخش برای انجام صحیح کار مورد نظر و یادگیری بیشتر دانشجو ایجاد انگیزه میکردند. مخالف (1/22%) 17 (0/13%) 9 (9/17%) 27
بی نظر (0/26%) 20 (8/18%) 13 (5/22%) 34
موافق (9/51%) 40 (1/68%) 47 (6/59%) 90
اساتید بخش با دانشجویان ارتباط مناسبی داشتند. مخالف (7/11%) 9 (7/8%) 6 (6/10%) 16
بی نظر (0/13%) 10 (1/10%) 7 (3/11%) 18
موافق (3/75%) 58 (2/81%) 56 (1/78%) 117
انجام کنترل عفونت در بخش به صورت موثر توسط اساتید مورد نظارت واقع می شد. مخالف (3/27%) 21 (9/15%) 11 (9/21%) 33
بی نظر (6/15%) 12 (0/13%) 9 (9/13%) 21
موافق (1/57%) 44 (1/71%) 49 (2/64%) 97
کمیت و کیفیت نمایش های درون بخشی (demonstration) در بخش پری کلینیک مناسب بوده است. مخالف (7/24%) 19 (5/14%) 10 (5/20%) 31
بی نظر (0/13%) 10 (2/23%) 16 (2/17%) 26
موافق (3/62%) 48 (3/62%) 43 (3/62%) 94
برگزاری آزمون ورودی در بخش کلینیک به یادگیری  دانشجویان کمک نموده است. مخالف (4/23%) 18 (5/27%) 19 (2/25%) 38
بی نظر (2/5%) 4 (3/4%) 3 (6/4%) 7
موافق (4/71%) 55 (1/68%) 47 (2/70%) 106
نحوه ارزیابی دانشجویان در انتها ی دوره، به خوبی مهارتهای بالینی آموخته شده توسط دانشجو را ارزیابی        می کرد. مخالف (4/49%) 38 (0/29%) 20 (1/39%) 59
بی نظر (6/15%) 12 (5/27%) 19 (2/21%) 32
موافق (1/35%) 27 (5/43%) 30 (7/39%) 60
وجود سوالات کتبی(به صورت اسلاید یا سوالات کتبی در ایستگاهها) در ارزیابی دانشجویان در انتهای دوره مفید بوده است مخالف (9/29%) 23 (4/30%) 21 (8/29%) 45
بی نظر (0/13%) 10 (5/14%) 10 (2/13%) 20
موافق (1/57%) 44 (1/55%) 38 (0/57%) 86
زمان اختصاص داده شده برای ارزیابی دانشجویان در انتهای دوره مناسب بوده است مخالف (7/37%) 29 (8/18%) 13 (2/29%) 44
بی نظر (4/10%) 8 (6/24%) 17 (2/17%) 26
موافق (9/51%) 40 (5/56%) 39 (6/53%) 71
ارزیابی دانشجویان در انتهای دوره باعث پیشبرد مهارت و دانش عملی دانشجویان می شد مخالف (7/37%) 29 (2/36%) 25 (1/37%) 56
بی نظر (1/22%) 17 (4/17%) 12 (2/19%) 29
موافق (3/40%) 31 (4/46%) 32 (7/43%) 66
وجود آزمون آسکی در قسمتی از ارزیابی دانشجویان در انتهای دوره مفید بوده است مخالف (0/26%) 20 (9/31%) 22 (1/29%) 44
بی نظر (3/14%) 11 (6/24%) 17 (2/19%) 29
موافق (7/59%) 46 (5/43%) 30 (7/51%) 78
 
 
همچنین میزان موافقت دانشجویان در مورد توانایی به تنهایی انجام دادن خدمات: فیشور سیلانت، ترمیم آمالگام (کلاس 1و2)، ترمیم کامپوزیت، فلورایدتراپی، کنترل رفتاری،EXT  و انجام بی حسی ارتباط معنی داری با سن و جنسیت دانشجویان ندارد (05/0P<). اما دانشجویان سال ششم نسبت به دانشجویان سال پنجم درباره  توانایی انجام این خدمات به تنهایی نظر مخالف تری داشتند که این ارتباط از نظر آماری معنی دار می باشد) 05/0P>).
 
 
جدول شماره 2: فروانی مطلق و درصد فراوانی نسبی سطح موافقت دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران سال پنجم و ششم، در رابطه با نحوه آموزش مهارت های زیر به صورت عملی و مفید، توسط اساتید در بخش پری کلینیک  و در رابطه با  توانایی انجام فعالیتهای ذکر شده به تنهایی و در صورت لزوم
سوال وضعیت موافقت
 
نحوه آموزش مهارت های عملی در بخش پری کلینیک توانایی انجام فعالیتهای ذکر شده به تنهایی
سال سال
ششم پنجم ششم پنجم
فیشور سیلانت مخالف (9/3%) 3 (3/4%) 3 (0%) 0 (9/2%) 2
بی نظر (9/3%) 3 (2/7%) 5 (0%) 0 (3/4%) 3
موافق (2/92%) 71 (4/88%) 61 (100%) 77 (8/92%) 64
PRR(TYPE 1&2&3) مخالف (5/6%) 5 (8/5%) 4 (0%) 0 (9/2%) 2
بی نظر (6/2%) 2 (3/4%) 3 (9/3%) 3 (4/1%) 1
موافق (9/90%) 70 (9/89%) 62 (1/96%) 74 (7/95%) 66
ترمیم آمالگام (کلاس 1و2) مخالف (8/7%) 6 (6/11%) 8 (3/1%) 1 (4/1%) 1
بی نظر (5/6%) 5 (6/11%) 8 (2/5%) 4 (2/7%) 5
موافق (7/85%) 66 (8/76%) 53 (5/93%) 72 (3/91%) 63
ترمیم کامپوزیت مخالف (8/7%) 6 (2/7%) 5 (0%) 0 (8/5%) 4
بی نظر (4/10%) 8 (5/14%) 10 (6/2%) 2 (2/7%) 5
موافق (8/81%) 63 (3/78%) 54 (4/97%) 74 (0/87%) 60
پالپوتومی مخالف (4/10%) 8 (2/7%) 5 (0%) 0 (3/4%) 3
بی نظر (9/3%) 3 (1/10%) 7 (6/2%) 2 (4/1%) 1
موافق (7/85%) 66 (6/82%) 57 (4/97%) 74 (2/94%) 65
پالپکتومی مخالف (0/26%) 20 (8/18%) 13 (1/9%) 7 (4/30%) 21
بی نظر (4/10%) 8 (8/18%) 13 (3/14%) 11 (9/15%) 11
موافق (6/63%) 49 (3/62%) 43 (6/76%) 59 (6/53%) 37
SSC مخالف (5/19%) 15 (2/7%) 5 (3/1%) 1 (7/8%) 6
بی نظر (1/9%) 7 (6/11%) 8 (6/15%) 12 (0/13%) 9
موافق (4/74%) 55 (2/81%) 56 (1/83%) 64 (3/78%) 54
فضانگهدار (ثابت و متحرک) مخالف (5/45%) 35 (8/34%) 24 (6/28%) 22 (9/31%) 22
بی نظر (2/18%) 14 (3/20%) 14 (3/27%) 21 (6/24%) 17
موافق (4/36%) 28 (9/44%) 31 (2/44%) 34 (5/43%) 30
فلورایدتراپی مخالف (9/29%) 23 (3/33%) 23 (3/1%) 1 (6/11%) 8
بی نظر (9/16%) 13 (4/17%) 12 (9/3%) 3 (6/11%) 8
موافق (2/53%) 41 (3/49%) 34 (8/94%) 73 (8/76%) 53
کنترل رفتاری مخالف (4/36%) 28 (0/42%) 29 (8/7%) 6 (4/17%) 12
بی نظر (4/10%) 8 (7/8%) 6 (4/10%) 8 (3/33%) 23
موافق (2/53%) 41 (3/49%) 34 (8/81%) 63 (3/49%) 34
EXT مخالف (4/23%) 18 (4/30%) 21 (3/1%) 1 (8/5%) 4
بی نظر (0/13%) 10 (9/15%) 11 (9/3%) 3 (9/15%) 11
موافق (6/63%) 49 (6/53%) 37 (4/97%) 75 (3/78%) 54
انجام بی حسی مخالف (5/19%) 15 (3/33%) 23 (0%) 0 (2/7%) 5
بی نظر (4/10%) 8 (0/13%) 9 (6/2%) 2 (0/13%) 9
موافق (1/70%) 54 (6/53%) 37 (4/97%) 75 (7/79%) 55
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Najafpour E, Seraj B, Ghadimi S, Mahdilou T. Evaluation of clinical education and examination of preclinical and clinical courses of pediatric dentistry from the viewpoint of the students of Tehran University of Medical Sciences . ijpd. 2018; 14 (1) :77-83
URL: http://journal.iapd.ir/article-1-207-fa.html

نجفپور ابراهیم، سراج بهمن، قدیمی سارا، مهدی لو توحید. بررسی نحوه آموزش و ارزشیابی واحد های عملی پری کلینیک و کلینیک دندانپزشکی کودکان از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران . مجله دندانپزشکی کودکان ایران. 1397; 14 (1) :77-83

URL: http://journal.iapd.ir/article-1-207-fa.html



دوره 14، شماره 1 - ( پاییز و زمستان 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله دندانپزشکی کودکان ایران Iranian Journal of Pediatric Dentistry
 
Persian site map - English site map - Created in 0.2 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3925